PNF - Proprioceptive Neuromuscular Facilitation - Proprioceptywne Nerwowo-Mięśniowe Torowanie (ruchu).

PNF to koncepcja neurofizjologicznego, kompleksowego systemu oddziaływania terapeutycznego. Oparta jest na najnowszych osiągnięciach nauk medycznych, których istotę zawarto w nazwie: proprioceptywne (dotyczące receptorów ciała) nerwowo-mięśniowe torowanie (ułatwianie, facilitowanie) ruchu. Metoda powstała w Kalifornii, dzięki współpracy neurofizjologa – dr Hermana Kabata i fizjoterapeutki – Maggie Knott.

Na czym polega PNF?

Głównym celem koncepcji jest odzyskanie, bądź usprawnienie funkcji, której pacjent potrzebuje (ruchu – sięgania, siadania, chodzenia, podnoszenia przedmiotów, utrzymywania prawidłowej postawy ciała, itp.). Zwiększenie siły mięśni, zakresu ruchomości, czy likwidowanie bólu stanowią drogę do osiągnięcia celu. PNF zaleca postrzeganie pacjenta w sposób całościowy, wykorzystując do terapii silne i zdrowe obszary ciała. Umożliwia to pełne wykorzystanie rezerw tkwiących w organizmie, motywuje do dalszego działania, a co najważniejsze zapewnia bezbolesną pracę, bez traumatyzujących psychicznie i fizycznie doznań.

Jak działa PNF?

Opierając się na budowie anatomicznej człowieka PNF proponuje ruchy naturalne, przebiegające trójpłaszczyznowo, zbliżone do aktywności dnia codziennego, odrzucając jednocześnie ruchy „sztuczne”, pokazywane np. przez większość instruktorów na siłowniach. Ruchy prowadzone są wzdłuż skośnych (diagonalnych) - osi ruchu, które ze względu na swój przebieg stwarzają możliwość zaktywizowania największej ilości mięśni należących do tego samego łańcucha mięśniowego. Zgodnie ze skośnym przebiegiem większości mięśni szkieletowych za najważniejszą komponentę ruchu uważana jest rotacja. Warunkuje ona siłę i koordynację wykonywanego ruchu.

Założenia metody PNF opierają się na prawidłowym, fizjologicznym rozwoju ruchowym człowieka, z uwzględnieniem tworzenia się poszczególnych faz kontroli motorycznej. Proces odtwarzania prawidłowego ruchu (funkcji) odbywa się przez wykorzystanie w terapii zakodowanych przez pacjenta schematów rozwoju ruchowego pochodzących z dzieciństwa, oraz wielozmysłowego bodźcowania. Polega ono na czasowym i przestrzennym sumowaniu się w obrębie synaps pobudzeń różnego rodzaju ( bodźce dotykowe, wzrokowe, słuchowe, równoważne, proprioceptywne i inne), które oddziaływują na pacjenta.

Kiedy stosować PNF?

PNF jest jedną z najlepszych metod fizjoterapeutycznych poprawiającą takie komponenty jak siła mięśniowa i koordynacja ruchowa, a co za tym idzie czucie głębokie (proprioceptywne). Ma szerokie zastosowanie w rehabilitacji ortopedycznej i neurologicznej, zarówno w fazie przewlekłej jak i ostrej (bólowej). Główne zastosowania to:

Ortopedia:

  • - odtwarzanie ruchu po zabiegach operacyjnych i okresie unieruchomienia
  • - zespoły bólowe (w tym kręgosłupa)
  • - zespoły przeciążeniowe
  • - skoliozy
  • - specyficzna rehabilitacja sportowa
  • - inne

Neurologia:

  • - udary
  • - stwardnienie rozsiane
  • - zanikowe stwardnienie boczne
  • - choroby nerwowo-mięśniowe
  • - inne

Reumatologia

  • - RZS
  • - ZZSK
  • - choroby zwyrodnieniowe
  • - zespoły bólowe

System szkolenia w Polsce według IPNFA obejmuje:

  • 1. Kurs podstawowy - 100 godzin lekcyjnych
  • 2. Kurs rozwijający - 50 godzin lekcyjnych (kurs zakończony jest teoretycznym i praktycznym egzaminem)
  • 3. Kursy kliniczne w Koncepcji PNF
  • 4. Kurs doskonalący - 50 godzin lekcyjnych
  • Pomiędzy każdym kursem wymagana jest przynajmniej półroczna praca z pacjentami.

W styczniu 2008 r uzyskałem tytuł Dyplomowanego Terapeuty PNF

 

Sonda

Z jakiego masażu korzystasz?